De wens put

Eind december en begin januari zijn we niet alleen bezig met lekker eten maar ook met terugblikken en vooruitkijken. We kijken terug op het jaar wat bijna achter ons ligt en in ons hoofd poppen weer nieuwe wensen en doelen op voor het komend jaar.

Samen met mijn man en kinderen ben ik 1 januari naar een waterput gereden in het bos in een nabijgelegen dorp. Wij hadden thuis op briefjes onze wensen geschreven voor dit jaar. Deze briefjes hebben we aan de waterput gegeven, die wij voor de gelegenheid hadden omgetoverd tot wens put. Een mooi begin van een nieuwe gezinstraditie.

De waterput bij het Bos in Vaassen aan de Elspeterweg links tegenover het boswachtershuis.

De lat te hoog leggen

Zeker aan het begin van het nieuwe jaar zijn we geneigd de lat te hoog te leggen en heel streng te zijn voor onszelf. Dit werkt niet voor ons, maar tegen ons. Vaak zijn we niet alleen streng maar ook erg perfectionistisch. Bovendien hebben we vaak haast in het bereiken van onze doelen en weinig geduld met onszelf. Uiteindelijk houden we een gevoel van falen over aan onze veel te hoge verwachtingen. Om je te helpen om de lat minder hoog te leggen, beschrijf ik het verschil tussen wensen (& dromen), behoeftes, intenties en acties.

Wensen en dromen

Een wens (of droom) gaat over iets wat we graag willen, maar waar we zonder kunnen. Het kan iets zijn voor ‘later’ of ‘ooit’.

Zo zou ik graag met ons gezin naar Canada willen, de natuur lijkt ons er prachtig en we willen daar graag foto’s maken. We hebben hier echter geen haast mee en willen er rustig naar toe sparen.

In de natuur coaching wordt zo’n wens voor ooit ook wel een slaapzaadje genoemd. Het zaadje ligt diep onder de grond heerlijk te slapen en het kan daar nog prima even bewaard blijven. Het zaadje hoeft nog niet wakker te worden en te gaan bloeien.

Behoeftes

Een behoefte is iets sterks essentieels, iets waar we echt niet zonder kunnen. Behoeftes zijn fundamenteler dan wensen.

Basisbehoeften van ieder mens zijn:

  1. Lichamelijke behoeften
  2. Veiligheid en zekerheid
  3. Sociaal contact
  4. Waardering en erkenning
  5. Zelfontplooiing

Het zijn randvoorwaarden om te kunnen leven.

Intenties

Een intentie is een bewuste en positieve gedachte. Het is een gedachte zonder ‘maren’. Het komt uit je hart en niet uit je verstand.

Mijn intentie is: ‘Ik maak iedere dag verbinding met moeder aarde, zij voedt en inspireert mij.’

Actie

Als je intenties omzet in kleine (!) concrete doelen dan vormt zich een actie.

Mijn (verkorte) intentie: Ik maak iedere dag verbinding met de natuur.

Actie 1: ik eet (zoveel mogelijk), biologisch en vers.

Actie 2: ik maak minimaal twee keer per week een wandeling in het bos.

Bospad tussen Hoenderloo en Hoog Buurlo.

Kernwaarden & kernwoorden

Dit zijn krachtige en positieve woorden die je inzet als waarden in je leven. Waarden die je wilt meedragen en uit wil dragen. Deze waarden zet je om in enkele woorden. Deze waarden komen vaak al voor in je intenties en je acties. Ik raad je aan om er minimaal twee en maximaal vier te kiezen zodat het overzichtelijk blijft en daardoor krachtiger is. Je kan een kernwoord voor jezelf (kort) toelichten.

Mijn kernwaarden voor dit jaar zijn:

Natuur; ik voel me sterk verbonden met de natuur, zij spiegelt mij en voedt mij.

Rust; ik heb voldoende rust nodig als voorwaarde om te genieten.

Vriendschap; ik koester de vriendschappen die ik heb in mijn leven.

Kernwaarden bieden een positief houvast in je leven, ze zullen je ankers zijn als je tegenslagen ervaart. Deze waarden zijn, als ze uit je hart komen geen last om mee te dragen.

Samen met je intenties en acties vormen je kernwoorden een mooi draagvlak voor wie je bent en waar je naar toe wilt.

Kleine stapjes

Ben jij ook weleens zo trots als een pauw op de stappen die jij zet?

Ik kan het belang van kleine stapjes niet genoeg benadrukken. Met kleine stapjes vergroot je namelijk je succes. Succes hebben zit hem niet in hoeveel geld je verdient en hoeveel carrière sprongen je op je CV hebt staan. Succes zit van binnen. Succesvol zijn betekent een leven met momenten van verwondering, schoonheid en bewustwording.

Kleine stapjes leiden tot meer succes en nog meer momenten om het leven te vieren!

Het vieren van je stappen hoeft niet groots of duur te zijn. Het gaat er om dat je bewust stilstaat bij hoe krachtig jij je leven leidt en inricht!

Liefs,

Chandrika.

PS: Deze maand doe ik een stapje terug. De scholen zijn dicht en ik heb een stuk minder tijd om te schrijven als de kinderen thuis zijn. Ik wil me bezinnen over hoe frequent ik blogs en artikelen wil plaatsen en hoe ik ze efficiënt kan delen. Er komt deze maand een nieuwe te gekke winactie. Ik streef ernaar om eind januari een artikel te plaatsen op mijn website over dips & depressie. In dit artikel wil ik verduidelijken wat de oorzaken, overeenkomsten en de verschillen zijn.

Ik ben ook bezig met het inrichten van een online boekenkast op mijn website vol met leestips. Genoeg plannen, waar ik super enthousiast mee aan de slag ga.

Wil jij je abonneren op mijn blogs? Dat kan!! Als je één van mijn blogs opent dan zie je onderaan de mogelijkheid om je in te schrijven hiervoor. Gebruik je hiervoor de laptop of computer dan staat het rechts van mijn blog.

De boomschors

Stel je voor dat je een blad bent. Je hangt nog met een paar andere verre familieleden aan verschillende takken van dezelfde boom. Er zijn al veel bladeren weggewaaid, je zag ze gaan, soms met tientallen tegelijk. Jij hangt nog, de spanning stijgt want je voelt dat je minder grip hebt. Bij iedere windvlaag houd jij je adem in want…daar ga je misschien. Is het de boom die jou nog niet wil loslaten? Wil de boom zichzelf als een preutse dame behoeden voor complete naaktheid? Of ben jij een laatbloeier en daarom nog sterk genoeg om bij windkracht 3 te blijven hangen?

Dit zijn allemaal bedenksels en vragen die in mijn hoofd opkomen als ik die laatste bladeren nog zie hangen in de late herfst. Mijn fantasie en verbeeldingskracht zorgen voor verwondering. Ik creëer hiermee en magische haast kinderlijke wereld. Het is heerlijk om de wereld zo te bekijken, want ik ben dan uit mijn dagelijkse bezigheden en uit mijn malende ‘volwassen’ hoofd. Het geeft een positieve lading aan het spreekwoord;

Uit je doen zijn.’

Model: Norea van der Meulen.

De spanning van het loslaten

Ik kende de boom in de vorige alinea menselijke eigenschappen toe. Zelf ervaar ik als mens dat loslaten spanning met zich mee brengt. De vraag is wanneer laat je écht los? Ik heb 22 jaar op verschillende plekken en locaties in de (verstandelijk gehandicapte) zorg gewerkt. Ik gaf iedere keer veel van mijzelf om gezien te worden. Achteraf gaf ik té veel. Als mijn houdbaarheidsdatum in zicht was en ik uitgeput, dan rukte ik mijzelf als een blad van de boom los. Nauwelijks uitgerust en mijzelf weer net zo hard voorbij rennend ging ik naïef en vol goede moed in hetzelfde patroon weer ergens anders aan de slag.

Dit jaar liet ik voor het eerst los vanuit een hele andere energie, ik had mijzelf leren kennen en wist beter wat ik kon en (nog belangrijker) wat ik aankon. Ik wist duidelijk wat een volgende stap was ik voelde dit vanuit een diepe bron omhoog borrelen. Ik wilde schrijven over sensitiviteit en over het leven. Begin juli heb ik mijn collega’s één voor één persoonlijk op de hoogte gebracht van mijn besluit. Na ieder gesprek of telefoontje liet ik weer een stukje meer los. Bij iedere stap die ik zette mocht er spanning zijn.

Tijdens de zomervakantie kon ik me losmaken van de boom die stond voor de geweldige klas waarin ik als zorgmedewerker heb mogen werken. Ik heb als ik mijn leven tot nu overzie genoeg zaden verzameld om in de grond te stoppen en toe bloei te laten komen in een eigen onderneming. De landing was, toen ik (als een herfstblad) helemaal los was, zacht want ik landde op een bedje van mos.

Het natuurlijke loslaten

In de natuur (en zeker in de herfst) zijn er tal van metaforen als het gaat om het onderwerp loslaten. De boomschors is er één van. Persoonlijk vind ik juist deze prachtig, ik maak er geregeld foto’s van. Iedere schors heeft namelijk een unieke ‘tekening’.

De schors is de buitenste laag van de bast en beschermt de boom tegen weersomstandigheden en schimmels. Bij de meeste bomen barst de schors naarmate de boom dikker wordt. Dit gebeurt omdat de buitenste laag die dood is niet mee kan groeien. De boom zuigt eerst al het water uit de oude schors voordat hij loslaat, zodat de nieuwe schors weer gevoed kan worden.

Ik vergelijk de schors van een boom met een jas waar je als mens uitgegroeid bent. Als mens ben je zo lang je leeft in ontwikkeling en zijn er veel overgangen en nieuwe fases. Tijdens deze periodes wisselen we van jas. Deze metafoor ontroert me, want er zijn tijden geweest waarin ik zo vast zat in somberheid en ongezonde patronen dat het leek alsof die jas nooit meer uit zou kunnen.

Zoals de boom water uit zijn oude schors haalt, zo haal ik uit mijn leven voeding voor mijn blogs. Ik dank mijn oude jas(sen) niet zomaar af. Ik laat ze voorzichtig los omdat ze me beschermd en verwarmd hebben. Ik heb ze gedragen van opgroeiend klein meisje naar de (volwassen ;)) vrouw die ik nu ben.

Hoe is het met jouw jas? Zit hij nog goed of wordt hij te krap?

Liefs,

Chandrika.