Zware wolken.

Spread the love
Radio Kootwijk

Ik voel vlagen van grote vermoeidheid door mijn lijf heen jagen. Wat zich binnen in mij afspeelt zie ik buiten als ik naar de lucht kijk. Grote volle wolken worden opgejaagd door de wind, er komen steeds weer nieuwe wolken aan.

~heavy clouds, but no rain~

Ik teer op een reserve energie, waardoor ik wel dingen doe, maar niet echt aanwezig ben. Doorgaan is veiliger, want als ik stop wil ik misschien niet meer opstaan. Rust en ontspanning lijken een twee koppig monster dat me wil verslinden. Ik wil alert zijn, controle houden.

Mijn vermoeidheid zoekt zoals altijd een weg naar binnen, daar vormt het een bal van somberheid.

Na een dag met slecht weer, een blaffende hond, gestreste man en mopperende kinderen was was daar de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. En hoe!!

Mandefjild, Bakkeveen, friesland

De avond van het Eurovisie songefestival breek ik. Ik huil met gierende en piepende uithalen. Mijn man zit naast me en streelt mijn hand. Af en toe zegt hij; “doorademen Chan.” Zelden geef ik me zo uitbundig over aan verdriet, ik houd het liever binnen.

~mijn dochter noemt het ‘a mental breakdown’~

Hortend en stotend vertel ik aan mijn man hoe ik me voel. Het voelt alsof ik een rol moet spelen in een film die ik helemaal niet kan spelen. Het script (leven) overspoeld me, iedere dag incasseer ik duizenden prikkels en wordt er aan alle kanten iets van me gevraagd en verwacht.

Aan het eind van de dag voel ik me een bedelaar als het gaat om restjes tijd voor mijzelf. Ik roep dat iemand anders mijn rol wel mag innemen, iemand die hem wel met glans kan vervullen.

Na deze uitbarsting vol tranen, snot en een ongecontroleerde ademhaling voel ik dat die zware donkere bal minder zwaar is. Ik voel me leeg, wiebelig en moe.

~In de ervaring ligt het echte voelen~

Mandefjild, Bakkeveen, Friesland.

Net als dat je het moederschap pas echt voelt als je een kind hebt om voor te zorgen, weet je ook pas hoe het voelt als je, je emmer niet op tijd leegt.

Het voelt na deze ontlading alsof er een stukje muur is weggeslagen en er een nieuwe gebied bereikt is waar ik nog meer inzichten krijg over gevoelen, emoties en hoe hiermee om te gaan.

Ik realiseer me dat ik niet in een andere film kan gaan spelen. In dit script staan niet alle gebeurtenissen die plaatsvinden in mijn leven, maar wel al mijn levenslessen.

(zucht ;))

Ik heb behoefte aan: rust, stilte, een schommelstoel, warmte, zonlicht en dat alles wil ik in een veld vol zonnebloemen. Het is leuk zo’n behoefte maar als ik naar buiten kijk wordt dat nu nog niets.

~Back to life, back to reality~

Mandefjild, Bakkeveen, Friesland.

Tweede pinksterdag ik heb ik twee uurtjes voor mijzelf gereserveerd. Ik heb gelezen en geschreven en kon heerlijk even vertrekken in mijn eigen bubbel. Die middag kon ik hierdoor weer makkelijker de zorg voor de kinderen en de hond weer oppakken samen met mijn man.

Na het avondeten ga ik als het kan (2 a 3 keer per week) even 30 a 45 minuten liggen met een boekje of een muziekje. De uitdaging voor mij is om dan ook echt al het andere te laten liggen. Hoe meer overprikkeld ik ben hoe harder ik grip wil houden op wat er om mij heen gebeurt. Mijn hang naar controle sleurt mijn lichaam soms mee als een klein kind dat te ver moet lopen op te korte beentjes.

Pad naar het beekbergerwoud

Gistermiddag was ik met mijn zoon bij een vlonder in een natuurgebied vlakbij ons huis. Door alle regen van de afgelopen weken was het meertje waar de vlonder overheen lag goed gevuld. Ik voelde tranen omhoog komen. Ik voelde hoop, hoop dat mijn eigen interne bron ook weer vol zou gaan lopen. Volgens mij staat dit in het filmscript.

Liefs Chandrika.

Meertje en vlonder aan het begin van het Beekbergerwoud, een van mijn favoriete plekjes dichtbij huis.

Tip: zet je stopwatch (horloge of telefoon) op 7 minuten en schrijf van je af wat er in je gebeurt. Het hoeft niet in volzinnen of perfect qua spelling. Geef woorden aan je gevoelens. N a die tijd kan je uiteraard je schrijftijd verlengen met nog een keer 7 minuten (zo vaak als je wilt) als jij het maar kwijt bent.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *