De levenssteen

Spread the love

Als geluk tastbaar zou zijn, dan stel ik me voor dat het een prachtige, hartvormige steen is. Ik zou er goed op passen en er heel zuinig op zijn. Zou ik hem dan wel willen loslaten? Ik zou hem misschien net als Gollum uit de film ‘Lord of the rings’ angstvallig bij me houden. Hierdoor kan ik er niet eens écht van genieten, en ga ik me alsnog ongelukkig voelen.

Leermeesters van pijn en geluk

Geluk kan je past écht voelen als je ook verdriet durft te voelen. Beiden fladderen in en uit ons leven. Openstaan voor beiden is niet makkelijk, want het maakt je heel erg kwetsbaar , en dat is héél eng!

Het liefst willen we onszelf beschermen tegen pijn. We hebben de illusie dat we kunnen controleren wat er binnenkomt. We schaffen de juiste wapens aan en bouwen hoge muren om onze gevoelswereld heen. Het lijkt heel wat, maar uiteindelijk stellen die wapens en die muren niets voor. Deze leermeesters kennen geen genade, ze komen in ieder leven binnen en breken het liefst door alle muren heen.

Ik geloof niet in toeval. Er is een reden waarom mensen en gebeurtenissen op mijn pad komen, ook als ze niet altijd te verklaren zijn en pijn doen. Hoe ik ermee om ga is aan mijzelf. het is aan mij of ik de heelmeesters van pijn en geluk toelaat.

Onverwachts verdriet

Verdriet vind soms een weg naar buiten op een moment dat je dit verwacht:

Als zo’n huilbui omhoog kruipt is het prima voor te stellen dat je niet midden in een winkel een stevig potje gaat janken. Je mag je verdriet parkeren en het op een veilige plek de ruimte geven. Gevoel parkeren is niet hetzelfde als het uit de weg gaan.

Kringloop

Ik snuffel wat rond en ineens zie ik daar…

Het steelpannetjes dat me doet denken aan haar.

Het is alsof ik weer bij mijn oma in de keuken sta,

waar het ruikt naar speklapjes, bietjes en ui.

Ik ga hier snel weg, want hij zit al in mijn keel,

die huilbui.

De ontroering van schoonheid

De laatste keer dat ik onverwachts ‘volschoot’ was een paar dagen geleden. Ik keek naar een aflevering van ‘our planet’ (behind the scenes) toen ineens de tranen over mijn wangen rolden. Met behulp van een drone werden een blauwe vinvis en haar kalf op een prachtige manier gefilmd. Het beeld van de enorme vis en het (enorme) kalf dat zo dichtbij haar zwom, was vertederend om te zien. Ik werd geraakt in mijn moederhart en ging na het zien van de beelden weer ‘even’ twaalf jaar terug in de tijd.

Ik vond het toen ik voor het eerst moeder werd doodeng dat, dat kleine meisje wat bij mij lag totaal afhankelijk was. Zou ik wel de moeder kunnen zijn die ze nodig heeft? Ik had veel bevestiging nodig. Ik wilde het graag allemaal perfect doen en de lat lag ontzettend hoog. Ik heb door vallen en opstaan afgeleerd om me te spiegelen aan andere moeders en aan andere kinderen. Wij zijn goed zoals we zijn.

Wij zijn de blauwe vinvis en het kalf die schitteren in een blauwe oceaan. Mijn dochter is vrij, kleurrijk en heel eigen persoontje. Een mensje in wording waar ik voor mag zorgen. Zolang ik leef ben ik er (met al mijn kwetsbaarheden) voor haar! Ik zal net als de blauwe vinvis dichtbij haar blijven en haar beschermen daar waar nodig is.

Een unieke steen

Dit is mijn steen: een (warm) rode Jaspis!

Gevoelens de ruimte geven betekent niets meer en minder dat je ze loslaat. Stel je voor dat je al je gevoelens (positief en negatief) zich verzamelen als laagjes om jouw eigen persoonlijke steen als je ze vasthoudt. Je steen wordt dan te zwaar om te dragen. Je wordt soms onverwachts geholpen met het ruimte geven aan en loslaten van je gevoelens door een liedje wat je hoort of een geur die een mooie of verdrietige herinnering oproept.

“Levens(stenen) vergelijken heeft geen enkele zin, want géén één leven is hetzelfde en dat is juist wat ons verbind.”

We mogen allemaal uniek zijn, en unieke ervaringen opdoen. Jouw leven krijgt een prachtige diepe kleur en glans als jij het leven toelaat zoals het komt met alle het geluk en alle pijn die daarbij hoort.

Ik wens iedereen knusse feestdagen vol lichtjes in en om je heen!

Liefs,

Chandrika.

Winactie!! (is inmiddels 30-12-2020 gesloten)

Graag wil ik van jou weten welke kleur jouw (levens) steen heeft. Je kan dan denken aan welke kleur steen er past bij jouw persoonlijkheid. Van welke kleur wordt je blij of krijg je rust? Je mag dit laten weten onderaan deze blog of op mijn insta: Chandrika8079.

Woensdag 30 december wordt één van de reacties getrakteerd op een heerlijke (biologisch) theepakketje. En wederom is er één pakketje voor jezelf en je krijgt een tweede om weg te geven. (verzenden is mogelijk).

1 pakketjes bestaat uit 3 theedoosjes met uiltjesthee, hertjesthee en eekhoorntjesthee.

ps: Wil je geen blog missen? Abonneren kan!

3 antwoorden op “De levenssteen”

  1. Hoe kleurt je levenssteen? Door ervaringen die je meeneemt? Hoe is die van jou warm rood geworden? (past overigens perfect bij jou😉). Ik kan het niet goed bedenken; waar staat de steen voor?
    xxx

      1. Natuurlijk! 😉Mijn steen is blauw,, met wat blauw groene tinten: landschappen, wind, ijs, natuur, vrijheid, zee en meren. En misschien wat gemarmerd met zwarte lijnen van doorgemaakte verdriet, gemis of dieptepunten💙

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *