Het zwarte damhert.

Spread the love

De lucht in het Deelerwoud is dik en vochtig. Er hangt een deken van fijne druppeltjes en laaghangende bewolking waardoor mijn zicht beperkt is. De druppeltjes voelen aangenaam verfrissend op mijn wangen en in mijn haren. Ik ben amper één kilometer onderweg als ik voel dat er naar me gekeken wordt. Rechts tussen de bomen staat een zwart damhert. Hij staat doodstil en kijkt mijn kant op. Zijn gewei onderscheid zich van alle boomtakken door de gladde welvingen en bogen. Mijn camera kan hem door alle bomen en takken op de voorgrond niet goed scherp stellen. Het is fascinerend om te zien hoe dit dier opgaat in zijn omgeving. Zijn vacht is zwart en de bruine vlekken zijn nauwelijks te zien nu het begin december is.

Herten zijn meesters in het onzichtbaar, dichtbij zijn. Het zijn schimmen in dit overwegend grijze woud. Soms lopen ze alleen, of in een klein select gezelschap. Ze zijn nieuwsgierig, spits en angstig tegelijk. Ze hebben vaste routes waarlangs ze lopen. Als ik goed kijk dan zie ik tientallen smalle paadjes (wissels) waar ze overheen lopen. Ik voel me verbonden en gekend door hun aanwezigheid, want ik herken mijzelf in het gedrag van deze mooie dieren.

Twee nieuwsgierige damherten in het Deelerwoud.

Sensitief en nieuwsgierig

Als ik naar mijzelf kijk dan zie ik een sensitieve vrouw die ook erg nieuwsgierig is. Ik begeef me graag onder de mensen. Ik kan helemaal opgaan in levens van anderen. Mensen die totaal hun eigen plan trekken boeien mij enorm. Bijvoorbeeld die groene, ecologische, zelfvoorzienende vrouw die met haar gezin en 10 geiten in een huisje op de heide woont. (En door Floortje Dessing geïnterviewd wordt), Ik kijk met grote ogen rond in de wereld van een depressieve kunstenaar die zich weken opsluit om samen met zijn doek en penselen in een andere dimensie terecht te komen. Ik stel me voor dat zijn schilderijen waanzinnig mooi worden.

Nieuwsgierig zijn heeft ook een keerzijde. Negatieve verhalen van anderen kunnen in mij doorwerken en mij leegtrekken. Ik kan hierover gaan malen, piekeren en naar over dromen.

Ik kan net als het hert heel goed ‘mee kleuren’ met mijn omgeving. Moet het grappig zijn? Geen probleem! Moet het druk zijn? Dat kan! Moet het (uiterlijk) kalm zijn? Ik ben de kalmte zelf! Een groot aanpassingsvermogen hoort bij sensitief zijn. Mijn voelsprieten krijgen informatie helder binnen. Dit gaat zo snel dat ik soms als eerste in de ruimte lijk te voelen dat de sfeer verandert (zowel positief als negatief).

Liever onzichtbaar dan zichtbaar

Ik vertrouw mensen niet zomaar. Ik vind het net als het hert spannend om mensen dichtbij te laten komen. Onder de volwassen vrouw zit dan nog dat kleine meisje (KOPP kind) dat bang is om afgewezen te worden. Ze is bang om niet gezien te worden. Zij bevestigt zichzelf door zichzelf bij voorbaat al onzichtbaar op te stellen. Het lijkt een veilig besluit. Zij blijft uit zelfbescherming net als het schuwe hert liever aan de rand staan.

Een damhert vlak voordat het oversteekt via een smal en onopvallend paadje, ook wel ‘wissel’ genoemd.

De kracht van de ontmoeting

Als ik een sterkte regie ontwikkel over wat ik nodig heb, dan kan ik mij volwaardig deelnemer voelen van mijn leven. Mijn vermogen om me in te leven is, zolang ik mijzelf bescherm tegen ‘teveel’ ontzettend waardevol.

Het hert is een gracieus dier, dat kracht en rust uitstraalt. Het hert heeft zijn eigen wegen gevonden langs de drukke paden. Mijn antennes sieren mij net als het gewei bij een hert. Herten zijn alert en prachtig om te zien. Juist omdat ze zich niet altijd laten zien.

Het bos waarin ik loop herbergt een oude wijsheid, dit zorgt voor een mystieke en bijna heilige sfeer. Ik beschouw het zien van het zwarte damhert als een sterke boodschap om vol gratie en nieuwsgierigheid mijn eigen weg te blijven volgen.

De hinde

De blauwe pijl rechts op het paaltje wijst mij weg weg weer naar de uitgang van het bos. Net als ik mijn camera wil opruimen beweegt er schuin rechts voor me iets. Ik schuifel er zo stil mogelijk naar toe. Het damhert (een hinde dit keer) draait zich om en mijn camera kan haar gelukkig redelijk scherp stellen. In mijn hoofd bedank ik de haar.

Het zwarte damhert, een vrouwtje noem je een hinde.

Winactie!

Dit jaar komen er nog 3 blog’s op deze site. ‘Het zwarte damhert’ is de eerste van deze drie. Aan al deze blog’s is een winactie verbonden, Je krijgt het te winnen cadeautje twee keer, één voor jezelf en één om weg te geven.

Er is geen competitie aan verbonden, en je hoeft geen uitleg te geven over aan wie iets wilt geven. De winnaar wordt a.s. zaterdag 19 december blind getrokken uit een glazen pot door mijn dochter, en gebeurt dus geheel willekeurig.

Deze actie is inmiddels gesloten.

Wat moet je dan wél doen?

Laat in de reacties onder aan deze blog of op mijn instagrampagina Chandrika8079 een antwoord achter op de volgende vraag:

Heb jij weleens een bijzondere ontmoeting gehad met een dier? Zo ja, welk dier was dit? En had deze ontmoeting ook een betekenis voor je?

Deze week maak je kans op twee wishing bells

Dit is een return to the sender product wat is gemaakt door vrouwen in Thailand. In samenwerking met Plan Nederland wordt een deel van de winst besteed aan beroepsopleidingen voor veelal jonge vrouwen in ontwikkelingslanden.

https://www.natuurmonumenten.nl/natuurgebieden/deelerwoud

5 antwoorden op “Het zwarte damhert.”

  1. Wauw! Wat heb je dat weer mooi geschreven! Ik zit na te denken of ik ooit zo’n bijzondere ontmoeting met een dier heb gehad, maar kan er zo niet opkomen. Het mooie aan dieren vind ik wel, dat ze niet oordelen, ze nemen je zoals je bent, je hoeft je niet anders voor te doen. Hoe fijn is dat!

  2. Mooie blog Chan 😘
    Ik heb ervaren nu ik twee jaar woon aan de rand van het mheenpark dat ik echt kan genieten van al die lieve eekhoorns om ons heen . Vooral als ze liefdevol en ondeugend achter elkaar aan zitten in de boom voor ons huis . Wat een vrijheid 😘 liefs van Christa

  3. Inspirerende blog en gave foto’s Chan!💋
    Een ‘ontmoeting’ die bij mij mooie herinneringen oproept, is een wildsafari door het Krugerpark. Hoe ontzagwekkend het beeld was en de serene stilte toen een olifant, met 2 kleine olifantjes in zijn kielzog, relaxed voorbij kwam wandelen. Die serene stilte werd trouwens wel even onderbroken door een klik van mijn fotocamera. 🙈😜

  4. Mooi Chan! Ik heb vele mooie en onverwachte ontmoetingen gehad: edelherten, elanden, een ijsvogeltje; allemaal totaal onverwacht en even prachtig. Maar mn bijna dagelijkse ontmoetingen met “mijn” roodborstje vind ik het mooist en kleuren mijn dag vaak meteen positief!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *