Dwarreltijd.

Spread the love

”Mama, mahaaam ik verveel me!! Weet jij wat ik kan doen?

“Je kan gaan tekenen, je hebt nog bijna niets getekend in je nieuwe tekenboek.”

“Neeeheee geen zin in!”

“Eeh je kan je vriendinnetje bellen en vragen of ze wil komen?”

“Ze heeft al iemand”(boos gezicht).

“Oh, heb je nog een leuk boek dan?”

“Duh, die heb ik allemaal uit.”

“Nou eh dan weet ik het ook niet hoor, bedenk zelf maar iets!”

Ben je vader of moeder? Dan herken je vast bovenstaande dialoog wel met je kind(eren). Het gezegde ‘niet ingevulde tijd is kliertijd’ past hier naadloos bij. Je vervelen en je daardoor vervelend voelen vergelijk ik met een fikse plensbui. Deze buien hebben een piek en daarna wordt het rustiger en dwarrelen er tussen de laatste regendruppels weer frisse nieuwe ideeën door. We zijn geneigd om de ‘verveelpiek’ niet toe te laten, maar zo snel mogelijk op te lossen.

Geven we onze kinderen de tijd om zelf iets te bedenken dan zijn ze meer gemotiveerd om aan de slag te gaan met hun zelfverzonnen activiteit.

Verveling is een onbegrepen oproep van je brein om uit te rusten zodat het kan resetten.

De bekende beren.

Wij kunnen naar (onze) kinderen toe een voorbeeld zijn in het toelaten van niet ingevulde tijd.

Er zijn periodes dat je zo druk bent dat je niet meer kan landen in het nu. Ik herken dit heel goed en kon eerder heel vaak mijn schoenen van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat aanhouden. Ik was zo druk dat ik letterlijk niet uit die modus kon stappen. Een vriendin van me betrapte zichzelf er een keer op dat ze uit haar werk aardappels ging schillen met haar jas nog aan.

Je brein en je lichaam gaan wennen aan het ‘druk’ zijn. Zij maken steeds meer stofjes aan waardoor je bezig kan blijven. Zo lijkt het net alsof je nog wel ‘even’ door kan gaan. Schijn bedriegt want langzaam komt er steeds meer onrust en gejaagdheid over je heen. Je gaat slechter slapen en je raakt vermoeider. Hierdoor wordt je beperkter en angstiger in je denken en doen. Je gaat meer beren op de weg zien. Alles wordt zwaarder en uitputting ligt op de loer.

Stilstaan en zitten geeft, als je dit niet regelmatig doet, in eerste instantie alleen maar onrust. Om dit niet te hoeven voelen is het makkelijk geworden om je telefoon te pakken en je zintuigen wakker te houden met (zinloos) scrollen.

Warme thee.

Er zijn vaak innerlijke overtuigingen die in ons binnenste protesteren als we te weinig doen of niet hard genoeg (denken te) werken. Het is een hardnekkig misverstand dat zitten en mijmeren alleen is weggelegd voor ‘pensionado’s’ of ‘ouderen’.

Ik was halverwege de twintig toen ik voor mijn werk regelmatig op bezoek ging bij een moeder van cliënt. Ze wilde graag op de hoogte blijven van het wel en wee van haar zoon, en wij konden informeren hoe het met haar ging. Ook wilden we weten of ze nog voor haar zoon kon zorgen als hij het weekend thuis was. Haar zoon praatte wel, maar moeizaam dus wij waren als begeleiders ook ‘vertalers.’

Zij zat het liefst in een tuinstoel bedekt met dekens en kussens in de keuken bij het raam. In de keuken stond een radiootje die haar deed mijmeren, luisteren en glimlachen. Ik vond dat deze lieve dame een hele fijne en knusse plek had gecreëerd voor haarzelf. Ik verlangde toen al naar zo’n plekje vol knusheid, kneuterigheid en geborgenheid. Ik gaf daar niet aan toe hoor, no way! Ik was jong en moest vooral doorgaan van mijzelf.

Ken je die stem die als je even ‘niets’ doet en voor je uit staart roept “ga eens wat nuttigs doen!” Je (groot) ouders en hun ouders komen vaak uit grote gezinnen waar het hard werken was in huis of op de boerderij. Het was ook noodzaak om alle monden te kunnen voeden. Toch zijn daar vroeger momenten geweest waarin ze even zaten of genoten van de natuur. Ze zijn alleen minder (positief) zichtbaar op de voorgrond geweest.

De keuze is aan jou!

Van mij mag je ongeacht je leeftijd of wat ‘men’ er ook van vindt toegeven aan dat warme kopje thee of die lekkere stoel. Vroeger verwachtte ik nog weleens dat die stoel spontaan zou verschijnen en de thee zichzelf warm hield ;). Maar dat gebeurt niet, ik zorg daar zelf voor.

Je lichaam en al je zintuigen hebben het nodig om te herstellen van alle prikkels en weer op te laden.

Het is de bedoeling dat je er bewust van geniet en dat je tijd gaat doorbrengen in die balans!

Als sensitief mens weet ik dat ik die rustmomenten erg hard nodig heb omdat alles dieper binnenkomt. Tijd om even niets te moeten, lekker te mijmeren en dwarrelen verhoogd de kwaliteit van mijn leven. Geef jezelf de tijd om te oefenen en te wennen dat je mag bijkomen. Het begint allemaal met keuzes maken en jezelf toestemming geven hiervoor. Begin met kleine momenten, waarin jouw gedachten niets moeten en heerlijk kunnen rond dwarrelen.

Foto: Andy van der Steen.

Leuk woord hé dwarrelen, sla je hem op in je systeem?

Liefs,

Chandrika.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *